- مازندران - گالری روحا میزبان نقاشی‌ها و مجسمه‌های «کران محض» می‌شود

گالری روحا میزبان نقاشی‌ها و مجسمه‌های «کران محض» می‌شود

تاریخ 29 بهمن 1398 ساعت 15:23:45
منبع: واژه روز
کد خبر: 000400
گالری روحا در بابل نمایشگاهی از نقاشی‌ها و مجسمه‌های بانوی هنرمند مازندرانی برگزار می‌کند.
گالری روحا میزبان نقاشی‌ها و مجسمه‌های «کران محض» می‌شود

به گزارش واژه روز، پنجشنبه این هفته در گالری روحا نمایشگاهی از آثار هنری «مریم نوری» گشایش می‌یابد که در آن تعدادی از نقاشی‌ها و مجسمه‌های این هنرمند مازندرانی به نمایش در می‌آید.

این نمایشگاه که «کران محض» نام دارد از یکم تا سوم اسفند در گالری روحا برپا خواهد بود.

علاقه‌مندان به بازدید از این نمایشگاه می‌توانند از ساعت 17 تا 20 روزهای برگزاری، به گالری روحا مراجعه کنند.

گالری هنری آموزشی روحا با مدیریت روحا تیموری و پرناز داداشی در بابل، کمربندی غربی، خیابان توحید 4.1، ستاره 2، بن‌بست استقلال 5 واقع شده است.

نوری تا کنون آثارش را در 10 نمایشگاه گروهی و انفرادی عرضه کرده است. نمایشگاه گروهی نگارخانه مولاییان در سال 1386، نمایشگاه گروهی نگارخانه خیام سال 1394، نمایشگاه آثار سرامیکی نگارخانه خیام بابل سال 1395، نمایشگاه انفرادی سرامیک ولان در سال‌های 1395 و 1396، نمایشگاه‌ گروهی نقاشی‌خط دی ماه سال 1397، نمایشگاه گروهی چهل‌اثر بهمن 1397، نمایشگاه گروهی دی در گالری سی‌سی 1397، نمایشگاه گروهی اسفند گالری اریک در سال 1397 و نمایشگاه گروهی مرداد گالری هنر بابل نمایشگاه‌هایی هستند که با آثار این هنرمند برگزار شده‌اند.

استیتمنت نمایشگاه که به قلم «مهدی روشن‌ضمیر طبری» هنرمند اهل بابل نوشته شده است:

برای خانم مریم نوری و زایش های بی تکرارش

خانم عزیز

کارهای شما مرا به یاد چشم‌ها در سایه می‌اندازد، مثل آدم‌های سایه که همیشه و همه جا در حال جویدن مغزهای ما هستند.
مرا به‌یاد کلاغ‌های دور و برم می‌اندازد که مدام با صدای‌شان پاییز فصل را که به‌یادت نمی‌اندازند، بلکه خبرچینی آنچه در فصل‌های پیشین رخ داد را می‌کنند و باز هم همان چشم‌های سایه با آدم‌های‌شان مخ تو را می‌جوند
و می‌جوند
و می‌جوند
و ... همین‌طور تا آخر.
و اما رنگ‌های موجود در ملحفه‌هایی سفید با چوب‌های تراشیده‌ی نگهدارنده‌اش، زایش را یادآوریِ هر به‌وجود آورنده‌ای (چه زن و چه مرد که هر دو هنرمند تمام عیار خلقت‌اند) می‌کند، مرا بر عکس، به یاد شنای بی‌پروا در تمام فصل‌های ممنوع در رنگ‌های خیالم می‌اندازد و تمام.
شاید جنون لحظه‌ای مرا به این همه بداهه‌نویسی کشانده بانو.
اما چند سوال:
این همه باکرگی را از کدام مادر جهان به ارث گذاشته‌ای؟
میکل‌آنژ می‌داند که از وجودت این همه یادگار حجم و مجسمه بیرون کشیده‌ای؟
با دردهایت چگونه کنار آمدی؟ اصلاً کنار آمدی یا نه؟
و آخر اینکه به نظرم تمامِ مریم‌های جهان کارشان زایش، در باکرگی روح و جسم‌شان است.
دَمِ پر حرارتت جاویدان و زندگی‌ات پر از آفرینش.

Bookmark and Share
نظر شما
پاسخ به:

Your Name Description

Your Email Description

Your Website Description

Your Comment Description

 

Parent Comment Description

وارد نمودن نامو ایمیل اختیاری می‌باشد.
آخرین مطالب
پربازدیدها
عضویت در خبرنامه
گزارش
گفت و گو
logo-samandehi